hucine
hucine, (huc+-ne); see huc
hucĭnē, adv., v. huc, II. E.
hūcine, Adv., bis dahin? so weit? hucine tandem omnia reciderunt? ist es endlich so weit mit der ganzen Sache gekommen? Cic. Verr. 5, 163: hucine, Micipsa pater, beneficia tua evasere, ut etc.? Sall. Iug. 14, 9: hucine rerum venimus? Pers. 3, 15.
hūcĭnĕ, adv. interrog. [amenant dʼordinaire ut conséc.], est-ce à ce point que... ? : hucine tandem hæc omnia reciderunt, ut civis Romanus virgis cæderetur Cic. Verr. 2, 5, 163, est-ce là enfin lʼaboutissement de toutes ces garanties, quʼun citoyen romain soit battu de verges ? cf. Sall. J. 14, 9.
hūcine
- (huc+-ne); see huc.