hyaena

hyaena, ae, f., = ὕαινα,

• a hyena, Plin. 8, 30, 44, § 105; Ov. M. 15, 410.—
• II A seafish, a kind of sole, Plin. 32, 11, 54, § 154.

hyaena (yaena), ae, f. (ὕαινα), I) die Hyäne, das Grabtier, Plin. 8, 105 u. 11, 177. Solin. 27, 23. Col. 2, 9, 9. Capit. Gord. 33, 1. Ov. met. 15, 410. Lucan. 6, 672: hyaenae oculi, Plin. 37, 168: hyaenae fel, Scrib. Larg. 38: hyaenae corium, Scrib. Larg. 172. – II) ein Seefisch aus der Gattung der Schollen, Plin. 32, 154.

hyaena [CL < ὕαινα] 1 hyena. hienae hirriunt Aldh. PR 131; hyna, naectgenge GlC H 130 (cf. WW: 9‥ hyna, nihtgenge); hyne, nocturnum monstrum similis [sic] cani Ib. H 166; est animal quod dicitur yena in sepulcris mortuorum habitans ‥ cujus natura est ut aliquando masculus sic aliquando femina Best. 12 f. 9v; leonem mimima minctu confundit ~a Gir. TH I 27; ~a inquisicione corporum sepultorum busta eruit Neckam NR II 151; nostras expresse voces imitatur hyaena Id. DS IX 91; c1347 plures feminea perimunt maledicta venena, / quam lynx, pugnalea, lupus, ursa, leo, vel hyena (De treuga) Pol. Poems I 56. 2 a mythical gem. Cf. Isid. Etym. XVI 15. 25. [oculi hyaenae] in quorum pupillis lapis invenitur, hyaenam dicunt, preditum illa potestate ut cujus hominis lingue fuerit subditus predicat futura Neckam NR II 151; jena est gemma que in oculis hyene bestie invenitur Bart. Angl. XVI 54. 3 (? by misinterp.) kind of snake. yena genus est serpentis Alph. 195.

hўæna, æ, f. (ὕαινα), hyène [bête féroce] : Plin. 8, 105 || poisson plat : Plin. 32, 154.

hyaena , ae. f.
山狗。

Suggest a Translation
See an image

hyaena ae, f

• , ὕαινα, a hyena, O.