hymeneius Save Georges Gaffiot 2016 hymenēius, a, um (ὑμενήϊος), zur Hochzeit gehörig, Hochzeits-, lex. Mart. Cap. poët. 7. § 725. v. 9: tripudia, Mart. Cap. 2. § 132. hўmĕnēĭus, a, um, dʼhymen, relatif au mariage : Capel. 2, 132,