hypallage
hypallăgē, ēs, f., = ὑπαλλαγή,
- a rhetorical figure, by which the relations of things seem to be mutually interchanged (as: dare classibus austros instead of classes austris), Serv. ad Verg. A. 3, 61.
hypallagē, ēs, f. (ὑπαλλαγή), die Verwechslung (rhet. Fig.), Serv. Verg. Aen. 1, 9 u. 2, 98 3, 61.
ypallage, verbum pro verbo
quae licet soloecismo sit notabilis, ~em tamen figuram exigit
ypallage, conversio casuum vel construccionis
juxta pleonasmon sumitur ypalage, quod est casuum conversio, ut sanctitas religionis et religio sanctitatis
his Habacuc jungas sermonibus / qui cornua dicit in manibus, / id est manus in crucis cornibus, / hypallage verbis sonantibus
per id idem denique, quod inde subnectis, / perfectis non loquitur set minus provectis, / quod si loqui dicitur etiam perfectis, / yppallage noscitur in verbis transvectis
huc quodammodo spectat et illud ~es genus quale est Vergilii ‥ ‘ibant obscuri sola sub nocte’ [] pro ‘soli sub obscura nocte’ Verg. Aen. IV 268
hўpallăgē, ēs, f. (ὑπαλλαγή), hypallage [rhét.] : Serv. En. 3, 61.