hypate
hypătē, ēs, f., = ὑπάτη,
- the lowest, deepest string of a musical instrument, Vitr. 5, 4, 6; 6, 1 med. (as Greek, Mart. Cap. 9, § 931).
hypate, ēs, f. (ὑπάτη sc. χορδή), die unterste Saite des ältesten u. einfachsten griech. Tonsystems, die den tiefsten Ton gibt, Vitr. 5, 4, 6 u.a. Censor. fr. 12, 3.
quinque sunt tetrachorda, sc. ~e, i. e. principalis gravium quia gravissime sonant, ‥
~on
†ypathesiapaton [MS: ypatesiapaton ], novissimus et gravissimus
~e ~on, i. e. principalis principalium
~e hipaton, que est principalis principalium
hipate hipaton
parhypate ~on, i. e. juxta principalem
parhipate hipaton, i. e. subprincipalis principalium
paripathe [hipaton ]
paripate hipaton
lichanos ~on, i. e. indicis digiti principalis
lichanos ~on diatonos, que est principalium diatonos extenta
licanos hipaton
~e meson, i. e. mediarum principalis
~e meson, que est mediarum principalis
hipathe meson
ypate meson
hўpătē, ēs, f. (ὑπάτη), hypate, la corde la plus grave de la lyre : Vitr. Arch. 5, 4, 6.