hypericon
hypĕrīcon (-īcum), i, n., = ὑπέρεικον,
- a plant, called also chamaepitys and corion, ground-pine, Plin. 26, 8, 53, § 85.
hyperīcon, ī, n. (ὑπέρεικον) = chamaepitys, Plin. 26, 85.
hўpĕrīcŏn, ī, n. (ὑπέρικον), mille-pertuis [plante] : Plin. 26, 85.