hyperbole
hyperbŏlē, ēs, f., = ὑπερβολή, a rhet. fig.,
- exaggeration, hyperbole (pure Lat. superlatio and superjectio), Quint. 8, 6, 67 sq.; 8, 4, 29; Sen. Ben. 7, 23 (in Cic. Top. 10, 45, and Fam. 7, 32, 2, written as Greek).
hyperbolē, ēs, f. (ὑπερβολή), die Hyperbel, Übertreibung, eine rhet. Fig., Quint. 8, 6, 62. Sen. de ben. 7, 23, 1 sq. Macr. sat. 4, 2, 4. Charis. 275, 23. Diom. 461, 21 (Cic. top. 45 griech.).
~e est dictio fidem excedens augendi minuendive causa
yperbaton vel yperbole, transcensio; inde yperbolicus, i. ultra mensuram evectus, et yperbolice ‥, i. altissime
iperbole est dictio fidem excedens augendi minuendive causa, secundum Donatum
iperbole [sumitur ] quando magis dicitur et minus intelligitur, ut ‘hoc est tardior testudine’
illa te diligit plusquam eloquio / pandat yperbole
hўperbŏlē, ēs (-la, æ ), f. (ὑπερβολή), hyperbole [rhét.] : Sen. Ben. 7, 23, 1 ; Quint. 8, 6, 62.