idyllium
īdyllium, iī, n. (εἰδύλλιον), ein kleineres, zierlich darstellendes Gedicht, meist ländlichen Inhalts, Idyll, Hirtengedicht, jedoch keineswegs an diesen Kreis von Gegenständen gebunden, s. Plin. ep. 4, 14, 9.
poesis est opus multorum librorum, poema unius, idyllion paucorum versuum, distichon duorum versuum
edulion, paucorum versum
īdyllĭum (16) ou ēdyllĭum, ĭī, n. (εἰδύλλιον), idylle, poème pastoral : Plin. Min. Ep. 4, 14, 9 || pl., titre dʼun poème dʼAusone.
Idyllium
(εἰδύλλιον, diminutive of εἶδος, “form,” “a small picture”). A poetic sketch of character, especially, though not necessarily, in connection with pastoral life. For the chief ancient writers of idylls, see Ausonius; Bion; Calpurnius; Claudianus; Epicharmus; Moschus; Theocritus; Vergilius; and the article bucolica.