idulis

īdūlis, e, adj. [Idus],

• belonging to the Ides: idulis ovis dicebatur, quae omnibus idibus Jovi mactabatur, Paul. ex Fest. p. 104 Müll.; cf. Fest. S. V. SACRAM VIAM, p. 290 b fin.; Macr. S. 1, 15; cf. Ov. F. 1, 56.