ilicet
ilicet, let us go, have done
īlicet: (adv.), straightway, immediately, at once, instantly, 2.424. (īre and licet)
īlĭcet, adv. [i, root of īre, and licet; cf. scilicet and videlicet; lit., one may go; hence],
- I.A In the oldest per. of the lang., a t. t. with which an assembly was dismissed when the business on hand was at an end, you may go; it is over: semper ilicet finem rei significat, ut actum est. Sic judices de concilio dimittebantur, suprema dicta cum praeco pronunciasset ilicet, quod significat ire licet, Don. Ter. Phorm. 209; cf. Ter. Heaut. 973; Serv. Verg. A. 2, 424; so, at the end of funeral ceremonies, id. ib. 6, 216 and 231.—
- B Transf.
- 1 (Ante-class. and rare.) Ilicet, let us go, let us be gone, Plaut. Truc. 2, 7, 35 (585): ilicet: Quid hic conterimus operam frustra? Ter. Phorm. 208; id. Heaut. 973: ilicet parasiticae arti maxumam malam crucem, the parasite's art may go and be hanged, Plaut. Capt. 3, 1, 9 (469) Brix.—
- 2 All is over, to signify that any thing is lost or has failed (ante-class.): ilicet, mandata eri perierunt, Plaut. Am. 1, 1, 182 (334); cf.: actum est, ilicet, me infelicem et scelestam, id. Cist. 4, 2, 17 (687); id. Curc. 1, 3, 30 (187), Ter. Eun. 54: ilicet, desine, jam conclamatum est, id. ib. 347: ilicet, vadimonium ultro mihi facit, Plaut. Epid. 5, 2, 19 (684).—
- II Through the intermediate idea of hastening (cf.: ilico, extemplo; protinus, continuo, statim), straightway, immediately, instantly, forthwith (ante-class. and in Aug. poets): an tu eloquens ilicet, Afran. ap. Charis. p. 180 P.: fugit ilicet ocior Euro, Speluncamque petit, Verg. A. 8, 223: ilicet ignis edax summa ad fastigia vento Volvitur, id. ib. 2, 758: ilicet obruimur numero, id. ib. 2, 424; Tib. 2, 6, 15 (dub.; Müll. si licet); Stat. Th. 1, 92.
ī-licet, I) = ire licet, man kann gehen! laßt uns gehen! geh! A) eig.: ilicet. Quid hic conterimus operam frustra? Ter.: ilicet, ne te admisce! Ter.: ilicet arti in malam crucem, das Handwerk mag zum Henker gehen! Plaut. – b) übtr.: a) als Ausruf derer, die eine Sache verloren geben = es ist aus! actum est, ilicet, Plaut. u. Ter.: ilicet, desine, iam conclamatum est, Ter. – b) als Ausruf derer, die eine Sache als geschehen ansehen = es ist zu spät! ilicet, vadimonium ultro mi hic facit, Plaut. Epid. 685. – II) = īlico, alsbald, sofort, sogleich, ilicet in muros totā discurritur urbe, Verg.: numero ilicet obruimur, Verg.: ilicet nidum sibi construit, Ov.: ilicet arrectae mentes, Val. Flacc.
~et, quasi [i ]re licet
quamdiu, consumto cadavere et collectis ossibus, novissimum verbum, id est ~et, quod ire licet significat, diceretur
ilicet Argolici preda Hesioneque potiti / incumbunt pelago
cursiliter, cito, ‥ statim, citatim, cursim, ilico, ~et, ocius ‥
īlĭcet, (13) adv. (ire, licet), ¶ 1 vous pouvez vous retirer, cʼest fini : Don. Phorm. 208 ; Serv. En. 2, 424 || ilicet parasiticæ arti... malam crucem Pl. Capt. 469, le métier de parasite peut sʼen aller à la malheure ! la peste soit du métier de parasite ! ¶ 2 cʼen est fait : Pl. Truc. 592 ; Ter. Phorm. 208 ¶ 3 aussitôt, sur-le-champ : Virg. En. 2, 758 ; 8, 223.
- 1. (kom.) laten we gaan!, het is uit, het is voorbij; weg ermee!;
- 2. (poët.) meteen, onmiddellijk (= ilico).
īlicet
adv.
- ire+licet, let us go, have done, T.—All is over! all is lost! amen!: actumst, ilicet, Peristi, T.—At once, straightway, immediately, instantly, forthwith: fugit ilicet ocior Euro, V.