iliceus
īlĭcĕus, a, um, adj. [ilex],
- of holm-oak, oaken: trabes, Stat. Th. 6, 101; cf. iligneus and ilignus.
īliceus, a, um (ilex), von-, aus Eichen, eichen, trabes, Stat Theb. 6, 101: pali, Gromat. vet. 138, 21.
portam turris ~eam
dictam silvam ~eam in terram triticeam, forestam ‥ in culturam arabilem ‥ artificiose redegit
īlĭcĕus, īlignĕus, īlignus, a, um (ilex), dʼyeuse : Stat. Th. 6, 101 ; Cato Agr. 18, 9 ; Virg. G. 3, 330.