inabsolutus
ĭn-absŏlūtus, a, um, adj.,
- unfinished, incomplete (post-class.), Ap. Dogm. Plat. 1, p. 3, 25.
in-absolūtus, a, um (in u. absolvo), unvollendet, unvollständig, Apul. de dogm. Plat. 1, 5.
ut ea perficeret quae rex David moriens ~a imperfectaque reliquerat
anathematis gladio percussus et ~us abscessit, et terre sacrilegum dari non licuit
ĭnabsŏlūtus, a, um, incomplet : Apul. Plat. 1, 5.