indefinite
indēfīnītē, adv., v. indefinitus fin.
indēfīnītē, Adv. (indefinitus), unbestimmt, Gell. 2, 24, 7: Ggstz. particulariter u. universaliter, Mart. Cap. 4. § 396.
pater ejus ‥ viam universe carnis ingressus est, vir magne probitatis et industrie, suis ~e plangendus
pontifex se ita expurgavit ut diceret se sic non indiffinite respondisse sed his tantummodo pariturum que contra canonum decreta non essent
non omnibus generaliter rebus sed rebus ~e pronuntiavit finem esse ponendum
licet questio generaliter proponatur et ~e
excommunicacionis sentenciam et alias penas ‥ contra hereticos ‥ ~e prolatas
lanas omnes ‥ vendi seu extrahi sub penis gravibus forisfacture et aliis indiffinite prohibent
indēfīnītē (indefinitus), indéfiniment : Gell. 2, 24, 7.