indeficienter
indēficienter, Adv. (indeficiens), unablässig, Augustin. conf. 12, 11.
thesaurum bonorum operum ~er sibi thesaurizabat
‘tempore enim suo metemus non deficientes’ [], quia metemus ~er Gal. vi 9
respice maturas spicas bona spica daturas; / pinguescet venter tuus his indeficienter!(
celestis letitie fontem ‥ quem nunc re ~er haunt et potat
viderunt fugientes Agarenos urbem ‥ intrare et Raimundum comitem cum suis ‥ ~er persequi et mactare
nequit ‥ vigilias nocturnas mecum ~er sufferre
ipsos ‥ ~er et absque dilacione mittemus
indēfĭcĭentĕr (indeficiens), sans fin : Aug. Conf. 12, 11.