indesinens
indēsĭnens, entis, adj. [2. in-desino],
- incessant (late Lat.), Ennod. Ep. 6, 10. — Adv.: indēsĭnenter, incessantly (late Lat.): affero sacrificia, Cypr. Ep. 69: et indeficienter inhaerere, Aug. Conf. 12, 11.
in-dēsinēns, entis (in u. desino), unaufhörlich, spät. Eccl.
dolores ~tes
timuit quidem more ~ti ne aliquotiens insanie dementiam incurreret
sine intermissione ‥ pertimuit
sic Cesaris ministri adversus Christi milites ~te malitia militare contendunt
~tis cure ‥ sollicitudine
crudelem et ~tem populi vexationem
peccata mea, cui me servatis ‥ nisi ‥ ponderi ~tis mortis
in argenteis columnarum basibus per transversum scribo, ‘~s laus Dei’
splendor sine occasu, ~s flamma, celestis viator
indēsĭnēns, entis, ininterrompu : Ennod. Ep. 6, 10.