indevitatus
indevitatus, unavoided, sure
indēvītātus, a, um, adj. [2. in-devito],
- unavoided, = certus, certainly striking: telum, Ov. M. 2, 605.
in-dēvītātus, a, um (in u. devito), unvermieden, unvermeidbar, telum, Ov. met. 2, 605.
indēvītātus, a, um (in, devito), non évité : Ov. M. 2, 605.
in-dēvītātus
adj.,
- unavoided, sure: telum, O.