inique
inique, unequally
ĭnīquē, adv., v. iniquus fin.
inīquē, Adv. (iniquus), I) ungleich, dividere, Aur. Vict.: concertatio iniquius comparata, Ter.: iniquissime comparatum est, Cic. – II) übtr.: a) unbillig, Cic. u.a. – b) nicht gelassen, iniquissime ferre alqd, über etw. sich gar nicht zufrieden geben können, sehr ungehalten sein, Suet. u. Lact.
~eunriht
~e se alienavit iniquus
confusis perfidos operuit et despicabiles illis etiam quibus ~e adulati fuerant effecit
~e, ~ius, ~issime adverbia
audistis quam ~iter et infideliter Lewelinus ‥ se gesserit erga nos
vos autem moniti a patre vestro diabolo ~e Salvatorem malis actibus denegatis
omne ‥ quod ~e committitur vel cogitatur ad peccatum est referundum
qui ‥ ejusdem libertatis gloriam violare iniquae [sic ] presumpserit ‥ inferni miseria puniatur
Jesu, cui ~e peccavi, Domine, quem nequiter contempsi
qui ~e opiniones hereticales sapit et impias, pertinax est reputandus
considerando meipsum peccasse graviter †inqueque [l. iniqueque ] informasse ‥ populum Dei
ĭnīquē (11) (iniquus), inégalement : Ter. Phorm. 41 ; Cic. Clu. 57 || à tort, injustement : Cic. Verr. 2, 3, 37 ; Hor. Ep. 1, 14, 12 || avec peine, avec impatience : Suet. Cæs. 45 ; Lact. Inst. 6, 4 || -quius Ter. Ad. 211 ; -quissime Cic. Clu. 57 ; Suet. Cæs. 45.
inīquē adv.with comp.and sup.
- iniquus, unequally: Quam inique comparatum est, T.: iniquius Certatio comparata, more unequally matched, T.: iniquissime comparatum est.—Fig., unfairly, unjustly: damnati: occidere, L.: pacisci: locum immeritum causari, H.