About

Menu

interlucere

interlucere [CL] , to shine forth between, gleam amid (also fig., and in tmesis). b to show light through, be translucent. c (fig.) to be clear (to a person). cum rosetis, / quibus inter eburnea / lilia lucent linea (Æthelwald) Carm. Aldh. 2. 155–6; ephod est ‥ sacerdotale indumentum, quatuor insignissimis auro ~ente coloribus ‥ sacrosanctum Bede Sam. 666C; imaginem Salvatoris ‥ quam auro purissimo et argento ~entibus gemmis vestiri fecerat Turgot Marg. 4 (unless referred to b infra); junctura hec mirabilis feminum sponse [cf. Cant. vii 1], que in his verbis [Zach. vi 12–14] velut in umbra ‥ sublucida ~ere cernitur, me fateor movit J. Ford Serm. 67. 7.  b manibus macris et niveis, longis quoque ~entibus digitis V. Ed. Conf. f. 40 (cf. Osb. Clar. V. Ed. Conf. 4: ~entes digiti).  c aliquantisper ‥ et mihi haec ratio ~et: velim tamen plenius eam ‥ cognoscere Ailr. Spec. Car. 569A.

Saved

Recent