1 intruncare
v. intricare
2 intruncare
[ML; cf. CL truncare = to dismember]
1 to abbreviate, mutilate (text).
sed hic sicut alibi dicta fratris Thome ~avit, ut appareret suum quod tamen ab eo est alienum
[R. Orford Reprob. 149].
2 to put into a trunk. b to put in stocks.
c1180 in hac excommunicatione mortua est illa adultera et post mortem ~ata et ad capellam leprosorum ubi non erat cimiterium deportata
[(Lit. Episc.) Speculum VII 391]. b 1275 idem R. intruccavit Jach’ Oky et cepit de ipso iiij s. idem R. cepit de Willelmo King iiij s. quia murmuravit quod dictus Jach’ fuit inceptus
[Hund. I 510a (Norf) ]; invenit quendam nomine T. L. in aqua predicta piscantem; et ipsum cepit et adduxit ad aulam predicte abbatie; et illum ibi ‥ intrunctavit et intrunctatum retinuit per duos dies
[Ib. 513b].