intuitio
intuitio, ōnis, f. (intueor) = ἔμφασις, das Erscheinen des Bildes auf der Oberfläche des Spiegels, Chalcid. Tim. 239. 241. 257.
prius non apparet illa spiritalis imaginatio, quam corporalis adlata sit ~o
qui se ~oni divinae gratiae humiliter subdunt
estimatio non intueretur intentionem nisi ~onis similitudo prius fuerit constituta in sensu
per memoriam fit ~o rerum prius apprehensarum
nonne essencia divina in intellectu beati est principium ~onis ‥?
ponunt quod est invenire intuitivam sive ~onem falsam
vocetur ‥ prima sua [sc. Dei ] sciencia sive noticia incomplexa, seu simpliciter apprehensiva aut intuitiva, vel simplex apprehensio aut ~o
magister meus [(sc. Wyclif ] ex ~one divina nitebatur probare posicionem suam
intŭĭtĭō, ōnis, f. (intueor), image réfléchie par un miroir : Chalc. Tim. 239.