juniperus

juniperus [CL] , juniper tree, its wood or fruit; b (w. ref. to III Reg. xix 4–5). ~um, similis taxo GlC I 508; †jumperum [l. juniperum], genus ligni Ib. I 525; his ~erus, -ri, i. quedam arbor cujus cineres pleno anno servant ignem, et dicitur ~erus quasi gignens πῦρ, i. ignem Osb. Glouc. Deriv. 428; ignea juniperus tendens in acinum olivum / usibus eximium dat, Galiene, tuis Neckam DS VIII 131; ~us dicitur a pir, quod est ignis Id. NR II 82; accipe ~erum Gilb. VII 307. 2 (v. hemionion); 12‥ ~ii, i. geneivre, i. gorst WW; hec ~is, †suinere [? l. guinevre] Gl. AN Ox. 575; arcenton est genus ligni quod est ~us Bacon Gram. Gk. 70; ignis enim cineribus coopertus optime servatur, maxime ~i Holcot Wisd. 61; alhel, i. fructus ~i SB 10; ~us, A. quikentre. grana ~i, uva et semen ejusdem SB 26; agnus, fructus ~i idem Alph. 11; juniparus, jenupyrtre ‥ hec ~us, parva arbor spinosa WW.  b sub cinere ~i ignis per annum conservatur O. Cheriton Par. 146; quid ergo estimas post mortem miseri? / miser cum venerit ad portas inferi, / ipsum non proteget umbra juniperi, / quando perpetuo tradetur carceri (Vers.) Medium Ævum XXXVI 250; Elias ‥ dimittens puerum suum (puerilem viz. sensum), pergit ad latibula deserti, et projiciens se, dormit in umbra ~i Ad. Scot QEC 7. 813B; 1170 Elias ‥ projecit se subter unam ~um P. Blois Ep. 22. 80C; dormit Elias sub umbra ~i, fugiens Jezabel uxorem Achab (Lit.) M. Rievaulx 63.