lacerator
lăcĕrātor, ōris, m. [lacero],
- a mangler, lacerater (late Lat.), of a violent critic, Aug. de Mor. Eccl. Cath. 1.
lacerātor, ōris, m. (lacero), der Zerreißer, Zerfleischer, Augustin. de mor. eccl. cath. 1.
quo me dente teris, simili tu fauce tereris / immo mihi qualis lacerator, erit tibi talis(
a ryver , ~or
literarum raptores, captores, detentores, ~es, et earundem executionis impeditores
lăcĕrātŏr, ōris, m. , et lăcĕrātrīx, īcis, f. , celui, celle qui déchire : Aug. Mor. 1, 1, 1 ; Macer Flor. De vir. herb. 2000.
Laceratrix, Macro l. 2. cap. 6.