lactens
lactens, taking milk, suckling
lactēns, tis, part. de lacteo || subst. a) lactentes, ĭum, f. , animaux (victimes) encore à la mamelle : Liv. 37, 3, 6, cf. Cato Agr. 141, 3 || b) lactentĭa, ĭum, n. , laitage : Cels. Med. 2, 28.
- 1. zuigend [Romulus; porcus]; ➤ viscera lactentia (Ov.) zuigelingen; — subst. lactentēs, ium f (vul aan: hostiae) dieren die nog gezoogd worden: lactentibus rem divinam facere;
- 2. melk bevattend, vol melk [uber];
- 3. (poët.; postklass.) (v. planten) met melkachtig vocht, sappig [herba; frumenta; sata];
- 4. (poët.) passend bij een zuigeling: melkwit, jong.
lactēns
adj.
- P. of * lacteo from lac, taking milk, suckling: Romulus: vitulus, O.: hostiae, L.—As subst: lactentibus rem divinam facere, L.: viscera lactentia, i. e. sucklings, O.—Yielding milk, full of milk: uber, L.—Milky, sappy, juicy: sata teneris lactentia sucis, O.: (annus) lactens Vere novo, i. e. tender, juicy, O.