About
Menu

landgravius

landgravius, ~gravus [MH Germ. lantgrave, cf. OF landgrave; forms without initial l from OF l’ andegrave] , landgrave. vir ‥ potens ‥, quem lingua Teutonica ~um dicunt, quod juxta rationem nominis ‘terre comes’ quasi per excellentiam dictum sonare videtur Itin. Ric. 68; ~us de Alemannia G. Ric. I 148; s1218 obiit landegravius Thuringie vir sc. sancte Elizabeth M. Par. Maj. III 37; s1243 in regem Alemannie ‥ virum eleganten ‥ andegravium de Duringia ‥ sibi elegerunt Id. Min. II 475 (cf. Wykes 93: ~ium Thuringium; W. Guisb. 181: ~ium Thuringie; Eul. Hist. I 390: ~um [v. l. langrawym] Turingie); claruit sancta Elixabeth ‥ que fuit uxor lamgravii ducis Thuringie Meaux I 385; 1440 Frederico duci Saxonie ‥ ~io Thuringie Bekynton I 105; 1505 Georgius ‥ dux Saxonie, lantgravius Thuringie, marggravius Missne Foed. XIII 120a; manent ‥ suo loco ‥ reges Anglie ‥, marchiones Brandeburgici, lantgravii Hessie ‥ Jewel Apol. C 8 v.

Saved

Recent