landica
landica, ἐσχαράδιν, Gloss. Philox.
landīca, ae, f. = κλειτορίς, der Kitzler, Corp. inscr. Lat. 1, 1507 (wo fälschlich pandicam vermutet wird). Priap. 78, 5. Gloss. III, 475, 7 (wo viell. zu lesen landica, ἐσχαρίδιον); auch versteckt in illam dīcam, Cic. ep. 9, 22, 2.
Thuribulum, in Supplemento Antiquarii. Exponerem
Canterius focarius, Gall.
Craticula. Hinc
Le fournier les avoit envoyez à la Landie leur mere. Jehannin Faulchon dist au suppliant qu'il alast à le Landye sa mere,in aliis ann. 1456. ex Reg. 189. ch. 44.