About
Menu

lanius

lanius, a butcher

lănĭus, ĭi, m. [1. lanio],
  • a butcher (cf. macellarius): lanii, qui concinnant liberis orbas ovīs, Plaut. Capt. 4, 2, 39 (819); id. Ps. 1, 2, 63 (194): cetarii, lanii, coqui, Ter. Eun. 257; Plaut. Trin. 2, 4, 6 (407); cf. Cic. Off. 1, 42, 150: ab lanio cultro arrepto, Liv. 3, 48: cum de laniis aut vinariis ageretur, Suet. Claud. 40 init.; Varr. R. R. 2, 5, 11; Phaedr. 3, 4, 1.— Transf., an executioner (ante-class. and very rare): arcesse hostias, victimas, lanios, Plaut. Ps. 1, 3, 93 (322) and 98.—Abusively, of a surgeon, Tert. de Anim. 10.

Saved

Recent