laquearius
lăquĕārĭus, ii, m. [laquear],
- one that makes panelled ceilings, a ceiling-maker (late Lat.): architecti, laquearii, Cod. Th. 13, 4, 2.—
- II Perh. a kind of gladiator; v. the foll. art.
laqueārius, a, um (laquear), zur Felderdecke gehörig, nur subst., a) laqueārium, iī, n., das Felderdeckenwerk, Isid. orig. 19, 12. – b) laqueārius, iī, m., der Felderdeckenverfertiger, Cod. Theod. 13, 4, 2.
hoc lacunar, -ris, i. strata tabulatio in domo ‥, quod etiam laquear dicitur; et inde ~ius, -a, -um, unde Josephus in octavo [] ‘de lignis celatis opere ~io †auro [ Joseph. AJ VIII 68 transl. Cassiodorus MS: auroque ] vestitis’
lăquĕārĭus, ĭī, m. , ¶ 1 (laquear), lambrisseur : Cod. Th. 13, 4, 2 ¶ 2 (laqueus), gladiateur laquéaire [qui jetait un lacet à son adversaire] : Isid. Orig. 18, 56.
Laquearius
See gladiatores.