laureatus
laureatus, crowned with laurel, laureate, laurelled
laurĕātus, a, um, adj. [laurea],
- crowned or decked with laurel, laureate: imago, Cic. Mur. 41, 88: lictores, id. Att. 7, 10, 1: fasces, id. Div. 1, 28, 59: legiones, Liv. 45, 39: litterae, a letter announcing a victory (so called because bound up with bay-leaves), a laurelled letter, id. 45, 1: litterae a Postumio laureatae sequuntur, id. 5, 28 fin.: tabellae, id. 45, 1.—Subst.: laurĕātae, ārum (sc. litterae), a letter announcing a victory: ne laureatis quidem gesta prosecutus est, Tac. Agr. 18 fin.; cf. laurus.
laureātus, a, um (laurea), mit Lorbeeren bekränzt, mit einem Lorbeerzweige oder Lorbeerkranze (bes. als Siegeszeichen) geschmückt, imago, Cic.: fasces, lictores, Cic.: litterae, die mit Lorbeeren umwundenen u. so von siegreichen Feldherren an den Senat geschickten Kriegsberichte, Siegesnachrichten, Liv. u.a.: u. dass. subst., laureatae, Tac. Agr. 18.
laurĕātus, (13) a, um (laurea), orné de laurier : Cic. Mur. 88 ; Att. 7, 10, 1 ; Div. 1, 59 ; laureatæ litteræ Liv. 5, 28, ou seult laureatæ Tac. Agr. 18, lettre ornée de laurier [dʼun général victorieux].
laureatus , a, um. adj.
得花紅者。Laureati lictores 戴花冠之皂隸。Laureatae 報得勝之札。
Suggest a Translation
See an image
得花紅者。Laureati lictores 戴花冠之皂隸。Laureatae 報得勝之札。
Suggest a Translation
See an image
laureātus
adj.
- laurea, crowned with laurel, laureate, laurelled: imago: fasces: litterae, announcing a victory(bound up with bay-leaves), L.: tabellae, L.—Plurf. as subst.(sc. litterae), Ta.