laute
laute, neatly, elegantly, splendidly, sumptuously, in style
lautē, adv., v. lavo fin.
lautē, Adv. (lautus), sauber, übtr., a) stattlich, anständig, auf stattlichem (anständigem) Fuße, vivere, Nep.: lautius res domesticas tueri, mit mehr Anstand wahren, Cic. – b) weidlich, köstlich, alqm ludificari, Plaut.: lautissime alqm emungere, auf das köstlichste, Poëta bei Cic.: facete! lepide! laute! Ter.
~issime, habunde
uberius in schola et solito ~ius in hospitiis me oportuit, et adhuc oportet, habere
splendide nimis et ~e procurati
corpus bene cures / si corpus laute recreas
circa crapulam ‥ ~e ut Judei in deserto qui petierunt carnes a Domino, non contenti manna
lautē (13) (lautus), soigneusement, élégamment, somptueusement : Cic. Verr. 2, 1, 64 ; Tusc. 1, 2 ; Suet. Cal. 55 || excellemment, à merveille : Pl. Mil. 1161 ; Cic. Att. 2, 18, 2 || -tius Cic. Leg. 2, 3 || -tissime Poet. d. Cic. Læl. 99.
lautē adv.with comp.and sup.
- lautus, neatly, elegantly, splendidly, sumptuously, in style: deversari: accipi, H.: vivere, N.: res domesticas lautius tueri.—Fig., excellently, beautifully, finely: munus administrasti tuum, T.: me inluseris lautissime, Poët. ap. C.