laus

summis laudibus eum extulerunt
they exalted him with the highest praise

laus , laudis, f.: praise, 1.609, et al.; fame, glory, 2.584; praiseworthy conduct, prowess, heroism, virtue, merit, 1.461, et al.

laus, laudis (gen. plur. laudium, Sid. Carm. 23, 32), f. [for claus, from clavid, kindred to cluo and the Greek κλέϝος], praise, commendation, glory, fame, renown, esteem (cf.: gloria, praeconium, elogium).

• I Lit.: in laude vivere, Cic. Fam. 15, 6, 1: ut is cum populo Romano et in laude et in gratia esse possit, id. Verr. 1, 17, 51: cum te (omnes) summis laudibus ad caelum extulerunt, id. Fam. 9, 14, 1: divinis laudibus ornare aliquem, id. ib. 2, 15, 1: Bruti nostri cotidianis assiduisque laudibus, quas ab eo de nobis haberi permulti mihi renuntiaverunt, commotum istum aliquando scripsisse ad me credo, id. Att. 13, 38, 1: laude afficere aliquem, id. Off. 2, 13, 47: omni laude cumulare, id. de Or. 1, 26, 118: summam alicui laudem tribuere, id. Fam. 5, 2, 10: illustri laude celebrari, id. Mur. 7, 16: maximam laudem ex re aliqua sibi parere, id. Off. 2, 13, 47: ornare aliquem suis laudibus et onerare alienis, id. Phil. 2, 11, 25: aliquem laudibus efferre, Juv. 6, 182: neque ego hoc in tua laude pono, Cic. Verr. 2, 3, 91, § 212. Fabio laudi datum est, quod pingeret, id. Tusc. 1, 2, 3: eloquentiae, humanitatis, id. de Or. 1, 23, 106: brevitas laus est interdum in aliqua parte dicendi, in universa eloquentia laudem non habet, id. Brut. 13, 50: laudis titulique cupido, Juv. 10, 143: supremae laudes, i. e. a funeral oration, Plin. 7, 43, 45, § 159: vitiatam memoriam funebribus laudibus reor, Liv. 8, 40. —
• II Transf.
• • A A praiseworthy thing, a ground for praise, a laudable or glorious action, a laudable enterprise; a merit, desert, Cic. Fam. 2, 4, 2: abundans bellicis laudibus, id. Off. 1, 22, 78: nostras laudes in astra sustulit, id. Att. 2, 25, 1: summa laus tua et Bruti est, quod exercitum praeter spem existimamini comparasse, id. Fam. 12, 4, 2: cum ceteris tuis laudibus, hanc esse vel maximam, quod, etc., id. de Or. 2, 73, 296: magna laus, et grata hominibus, unum hominem elaborare, etc., id. Mur. 9, 19: Suevi maximam putant esse laudem, vacare agros, etc., Caes. B. G. 4, 3, 1: Pericles hac laude (dicendi) clarissimus fuit, Cic. Brut. 7, 28; Verg. A. 5, 355; 1, 461: conferre nostris tu potes te laudibus? Phaedr. 4, 23, 3: conscientia laudis, worth, desert, id. 2, epil. 11: te censeri laude tuorum noluerim, Juv. 8, 74.—
  • B Of things, estimation, worth, value, repute (post-Aug.): Cois amphoris laus est maxima, Plin. 35, 12, 46, § 161: coccum Galatiae in maxima laude est, id. 9, 41, 65, § 141: peculiaris laus ejus, quod fatigato corpori succurrit, id. 22, 22, 38, § 81: Creticae cotes diu maximam laudem habuere, id. 36, 22, 47, § 164.

1. laus, laudis, f., das Lob, die Anerkennung, Achtung, die der Verdienstvolle genießt, der Ruhm, die Verherrlichung (Ggstz. vituperatio, maledictum [üble Nachrede], reprehensio, crimen, culpa), Plur. laudes, Lob, Lobsprüche, Lobeserhebungen, Lobreden, Loblieder (Ggstz. vituperationes), I) eig. u. meton.: A) eig.: bellica laus, bellicae laudes, Cic.: blandae laudes magistri, Verg.: laus debita, Quint.: falsa, Cic.: imperatoria, Cic.: inanis et infructuosa, Tac. dial.: insignis, Quint.: insolita, Quint.: iucunda, Cic.: maior, Quint.: maxima, Cic.: laudes maximae, Cic.: laus modica, Quint.: nascens, Cic.: laus Pompeiana, Verherrlichung des Pompejus, Cic.: popularis, Quint.: praecipua, Nep.: pulcherrima, Quint.: laus solida, Val. Max.: laus summa, Quint.: laudes summae, Cic.: laus vera, Ter. u. Quint.: laudes funebres, Liv.: laudes meritae, Liv.: laudes verae, Cic. – abundans bellicis laudibus, Cic.: laudis avidus, Cic. u. Sall.: laudis cupidus, Cic.: lande dignus, Cic. u. Hor.: laudibus indignus, Hieron. – m. subj. Genet., laus doctorum, vulgi, Quint. – m. obj. Genet., laus Pompei, Quint.: iuris periti viri, militaris viri, Quint.: continentiae, Cic.: eloquentiae, Quint.: ingenii, Quint.: legum, Quint.: rei militaris, Nep.: virtutis, Quint.: liberatarum Thebarum, Nep.: patriae in libertatem vindicandae, Cic.: dicendi, Cic.: venandi et equitandi, Cic. – omnes tui ad laudem impetus, Cic. – te praepropera festinatio abducet a tantis laudibus, Cic.: cum et illi cives optimi sint et ego ab ista laude non absim, und auch mir dieser Ruhm nicht abgesprochen werden dürfte, Cic.: cum aliquantum ex provincia atque ex imperio laudis accesserit, Cic.: laudem patriae in libertatem vindicandae adamasse, Cic.: adhortari alqm ad certam laudem (Ggstz. a dimicatione deterrere), Cic.: adipisci laudem, Cic., in Sempronio (in der Sache des S.) maximam ab omnibus laudem, Cic.: afferre alci tantam laudem, Verg.: ceterorum laudibus obscuritatem afferre (v. jmds. Taten), Cic.: laude affici, Lob ernten, Cic.: affingere alci falsam laudem, Cic.: agere laudes, Naev. fr.: agere alci laudes gratesque, Plaut., laudes gratiasque, Liv. u. Eutr.: agnoscere Augusti laudes, darin des Au. Lob erkennen, Hor.: asciscendae laudis causā, Cic.: ascribere alqm socium alcis laudibus, Cic.: assequi (erreichen) alcis laudes (Ggstz. exsuperare), Liv.: tua laus pariter cum re publica cecĭdit (ist dahingesunken), Cic.: canere laudem victorum, Phaedr., laudes regum, Curt.: canere suas et imperatoris laudes (v. Soldaten beim Triumph), Liv.: canere ad tibiam clarorum virorum laudes, Cic., laudes heroum ac deorom ad citharam, Quint.: capere (ernten) ex hac una re maximam laudem, Cic. (u. so quantam et quam veram laudem capiet Parmeno! Ter.): loquendi laude carere, Cic.: lande suā non carere (v. einer Sache), Quint.: celebrare alcis laudes, Cic.: celebrare alqd laudibus, Lact., alqd super omnia laudibus, aliquid miris laudibus, Plin.: quantis laudibus suum erum collaudavit, Plaut.: colligere undique omnium laudem, Cic.: communicare bellicas laudes cum multis, vielen einen Anteil am Kriegsruhm zugestehen, Cic.: concedere alci summam dicendi laudem, Cic.: conferre laudem in medium, alle an dem eigenen Ruhm teilnehmen lassen (Ggstz. laudem ex communi ad se trahere), Liv.: consequi laudem, s. cōn-sequorno. II, 2, a, α (Bd. I. S. 1517): cumulare alqm omni laude, Cic., alqm certatim laude, Plin. ep., alqm apud alqm tantis laudibus, Plin. ep.: dare alqd alci laudi, Cic., non laudi, sed vitio, Cic. (u. so si Fabio laudi datum esset, quod [daß er] pingeret, Cic.): debere alci laudem illam, Cic.: deesse alcis laudibus, sich jmds. Belobung entziehen, Cic.: delectari hāc laude dicendi (v. den Athenern), Cic.: non de laude alcis delibare quicquam, Cic.: deterrere alqm a laude, von der Bahn des Ruhmes zurückschrecken, Plin. pan.: vera laus detrahitur (wird geschmälert) alci oratione alcis, Cic.: alci dicere laudes, jmdm. lobsingen, jmds. Lob anstimmen, Ov.: dicere (besingen) laudes alcis, Verg. (vgl. quid prius dicam solitis Parentis laudibus, Hor.): dicere laudes de Caesare, Gell.: ista omnia numquam in culpam, sed in laudem dicuntur, Gell.: o Cn. Pompei sic late longeque diffusa laus, ut etc., Cic.: dolere alienā laude, Cic.: eam laudem hic ducit maximam, das hält er für das gr. L., Ter.: tu nunc id tibi laudi ducis, quod tum fecisti inopiā? Ter.: laudi ducitur (es gereicht zum L.) adulescentulis quam plurimos habuisse amatores, Nep.: efferre alqm laudibus u. summis laudibus ad caelum, Cic.: ferre alqm laudibus in caelum, Nep.: ferre alqd laudibus u. maximis laudibus, Cic., alqm summis laudibus, Nep.: eripere huius generis laudem iam languenti Graeciae et transferre in hanc urbem, Cic.: brevitas laus est interdum in aliqua parte dicendi, Cic.: est ea laus eloquentiae certe maxima, Cic.: principibus placuisse viris non ultima (geringste) laus est, Hor.: quos (pueros) laus formandos est tibi magna datos, Ov.: at illa laus est, magno in genere et in divitiis liberos hominem educare, Plaut.: id facere laus est quod decet, non quod licet, Sen. poët.: laudis est purum tenuisse ferrum, Sen. poët.: apud Graecos in summa laude esse, in hohen Ehren stehen (v. Pers.), Nep.: magnis in laudibus totā fere fuit Graeciā victorem Olympiae citari, wurde es für eine hohe Ehre gehalten, Nep.: haec in Graecia magnae laudi erant, Nep.: ut sempiternae laudi tibi sit iste tribunatus, Cic.: ut coniunctionem amicitiamque nostram utrique: nostrûm laudi sperem fore, Cic.: cum populo Romano et in laude et in gratia esse, bei dem röm. V. Ruhm und Gunst erlangen, Cic.: excellere eodem in genere laudis, Cic., omni genere laudis, Cic.: excipere (ernten) laudem ex eo, quod (daß) etc., Cic.: laudes alcis od. alcis rei exsequi, sich über jmds. L. verbreiten, Liv. fr. u. Plin.: exsuperare alcis laudes (Ggstz. assequi), Liv.: bellicas laudes extenuare verbis easque detrahere ducibus, Cic.: extollere alqm in caelum suis laudibus, Cic.: laudi facere modum, seinem Ehrgeize ein Ziel setzen, Curt.: favere alcis laudi, alcis nascenti laudi, Cic.: faveo quoque laudibus istis, dein Lob ist mir selbst erfreulich, Ov.: ferre alqm laudibus in od. ad caelum, Cic. u. Liv.: ferre alqm od. alqd laudibus, Cic. u. Liv., alqm laudibus miris, Apul., alqm summis laudibus, Nep., alqm tantis laudibus, ut etc., Tac., alqd magnis laudibus, Plin.: ferri praecipuā laude (v. Pers.), Nep.: ferre carmine laudes Herculeas et facta, in Lobliedern die Taten des Herkules preisen, Verg.: florere laudibus, Cic. u. Lucr.: qua in familia laus aliqua forte floruerit, Cic.: brevitas in universa eloquentia laudem non habet, Cic.: quorum neuter summi oratoris habuit laudem, Cic.: Macrochir praecipuam habet laudem amplissimae pulcherrimaeque corporis formae, Nep.: quod omnes laudes habet, id est optimum, Cic.: laudem de me nullus adulter habet, kein Buhler hat noch Ruhm sich geholt an mir, Ov.: cotidianae assiduaeque laudes (Lobreden) ab alqo de nobis habentur, Cic.: alci laudes gratiasque habere maximas, Plaut.: eodem e fonte se hausturum intellegit laudes suas, e quo sit aspersus, Cic.: suo maledicto laudem alcis illustrare, Cic.: imminuere alcis laudem, Cic.: alci tantum impertire laudis, quantum forti viro et sapienti homini debetur, Cic.: implere populares meritis laudibus, unter den Landsleuten das verdiente Lob verbreiten, Liv.: incumbere toto pectore ad laudem, Cic.: invidere laudi alcis, Cic.: ipse meritus est, ut laudetur laudibus, Plaut.: laudemus igitur prius legem ipsam veris et propriis generis sui laudibus, Cic.: libare suo nomini ex aliorum laboribus laudem, Cornif. rhet.: minuere laudem alcis, Cic. u. Liv.: etiam in vulneris dolore cum laude mori, Cic.: obterere invidiā laudem virtutis, Nep.: obteritur laus imperatoria criminibus avaritiae, Cic.: obtrectare alcis laudibus, Liv.: maledicto (üble Nachrede) quidem idcirco nihil in hisce rebus loci est, quod omnia laus occupavit, Cic.: onerare alqm multis laudibus, Phaedr., alqm eximiis laudibus, Liv.: alqm laudibus haud immeritis, Cic.: ornare alqm non solum suis laudibus, sed etiam alienis, Cic.: ornare alqm veris laudibus, Cic.: ornare res alcis divinis laudibus, Cic.: sibi parĕre maximam laudem ex illa accusatione nobili et gloriosa, Cic.: alcis laus perfertur ad nos nec obscuro nec vario sermone, sed et clarissimā et unā omnium voce, Cic.: petere laudes fucosas, Porcius poët. bei Suet.: quae est ista laus, quae possit e macello peti, Cic.: neque ego hoc in tua laude pono, rechne ich dir als Lob an, Cic.: ipsum Latine loqui est illud quidem in magna laude ponendum, Cic.: praedicare alqd miris laudibus, Plin.: praeripere aliis eam laudem, Cic.: alci praeripere desponsam iam et destinatam laudem, Cic.: dicendi non ita multum laude processisse, Cic.: quaeritur in re domestica continentiae laus, in publica dignitatis, Cic.: referre (erneuern) veterem Valeriae gentis in liberanda patria laudem, Cic.: scribere laudem victori cuidam pyctae, ein Lobgedicht schreiben, Phaedr.: scribere de Alexandri laudibus, Gell.: servire in eo magis suae quam vestrae laudi existimationique, Cic.: alqm aliqua ex parte in societatem laudum suarum venire pati, teilnehmen lassen an usw., Cic.: suffragari alcis laudi et in senatu et ceteris rebus, Cic.: subvenire alcis laudi, Cic.: omnes suas laudes transfundere ad alqm (Ggstz. exhaurire aliquam partem ex alcis laudibus), Cic.: tribuere alci laudem suam, Cic., alci rei summam laudem, Cic.: laudem ex communi ad se trahere (Ggstz. laudem conferre in medium), Liv.: venari laudem modestiae in ea re, Cic.: viget apud eos venandi et equitandi laus, Cic.: laudem eorum iam prope senescentem ab oblivione hominum atque a silentio vindicare, Cic.: vivere in laude, fort u. fort nichts als Lob ernten, Cic.

B) meton.: a) die löbliche Handlung od. Tat, das Verdienst, die ruhmvolle Wirksamkeit, laus Thesea, Ov.: hae tantae summis in rebus laudes. so r. W., Cic.: aberat tertia laus, Cic.: cuius laudis ut memoria maneret, Nep.: sunt hic etiam sua praemia laudi, Verg. – b) Plur. laudes = löbliche, rühmliche Eigenschaften, Vorzüge, conferre se alcis laudibus, Phaedr. 4, 24 (23), 4: quarum laudum gloriam adamaris, quibus artibus eae laudes comparantur, in iis esse laborandum, Cic. ep. 2, 4, 2: Ggstz., est enim (signum Corinthium) nudum nec aut vitia, si qua sunt, celat aut laudes parum ostentat, Plin. ep. 3, 6, 2: quorum operum et laudes et culpae (Mängel, Gebrechen) aeternae solent permanere, Vitr. 3, 1, 4.

II) übtr., der Wert einer Sache, coccum in laude est, Plin.: Cois amphoris laus maxima, Plin.: Creticae cotes diu maximam laudem habuere, Plin. – ➳ Genet. Plur. gew. laudum; doch auch laudium, wie Cic. Phil. 2, 28 cod. Vat. Sidon. carm. 23, 31. Itin. Alex. 53 (119).

laus [CL] 1 praise, commendation; b (w. ref. to God or a saint); c (in exclamatory phr.). d (phr. causa ~dis) for the sake of praise, by courtesy. et laus almorum mulcatur fraude malorum Aldh. VirgV 1648; cujus fidei et saluti congaudens, quamque digna ~de commendans Bede HE II I p. 78; laudis munera dat dictanti scansio lucens Osw. Vers. 4; qui largitur dona sua non indigentibus nullam acquirit ~dem [Quadr. Reg. Spec. 31: qui bona sua dat ‥] Bacon V 43; de ~de hostium ex toto non sileam G. Hen. V 6 p. 38.  b quis valet urbane laudes sermone polito / fari sanctorum Aldh. VirgV 1072; coepit cantare in ~dem Dei Conditoris versus Bede HE IV 22 p. 259; 804 (11c) si ausus est aliquis confirmationem istam infringere, deletur de ~de Dei si non satisfactione emendaverit CS 313; explicit ~s de Domino Salvatore vel meditacio que Cythara nominatur J. Howd. Cyth. p. 175; c1316 ~dis Deo persolvimus acciones FormOx 14; c1327 Trinitati laus et honor, virtus et potencia, / Patri, Proli, Flaminique Sacro sit per secula (Offic. T. Com. Lanc.) Pol. Songs 271.  c nunc video (~s sit Deo!) quod volicio eterna eternaliter est causata ab effectu ‥ temporaliter existente Wycl. Dom. Div. 161.  d 1343 unum mesuagium et una carucata terre ‥ in Hertrugg’ in dicto comitatu Berk’ causa ~dis vocate manerium de Hertrugg’ Cl 174 m. 24. 2 praise as enjoyed by recipient, reputation, renown. cum horrende magnitudinis sint, ~s artificis in his apparet Greg. Mir. Rom. 6; c1298 tanquam nardus redolet laus regis Anglorum (Dunbar 37) Pol. Songs 164; multi modum habent sic peccata dicendi quod equipollet secrete jactancie, venationi ~dis [ME: hereword] majoris sanctitatis AncrR 127; s1418 ~dis sue gloriam merito cumulavit Elmh. Hen. V Cont. 124. 3 cause of praise, good quality, virtue, merit. 793 quorum [sc. monachorum] ~s est omnia temperanter agere et religiose vivere Alcuin Ep. 21; omnia in promptu habere, studiosis animis non ultima ~s est Gir. TH intr. p. 7. 4 (eccl. & mon.) divine office celebrated before dawn, lauds (usu. pl.); b (dist. as nocturnalis or matutinalis, nocturnus or matutinus or sim.); c (~es omnium sanctorum) office of All Saints. d (~es defunctorum) office of the dead. e (gen.) service of divine praise or worship (in quots., masc.). post hoc sequantur diei ~des [AS: lofsangas] RegulC 19; canantur ymni dominicis diebus usque ad adventum Domini, ad nocturna ‘Primo dierum omnium’, ad ~des ‘Aeterne rerum conditor’ Lanfr. Const. 87; ita horam matutinarum temperant, ut ante ~des lucescat . ‥ statim post ~des primam canunt W. Malm. GR IV 336; percantatis ~ibus, omnes accessimus ad disciplinas suscipiendas Brakelond 154; s1236 habeantur candele ardentes, dum ‥ divinum officium celebratur viz. ‥ ad nocturnos, et ad ~es, et ad missas Ann. Wav. 317; s1415 post Dei ~des et missas auditas G. Hen. V 49.  b sub ordine nocturnae ~dis dicebant psalmum quinquagesimum Bede CuthbP 40; a tempore matutinae ~dis ‥ ad diem usque Id. HE III 12 p. 151; fratres ‥ / evigilant in honore viri, celebrantque beati / cantica psalmorum, nocturnae laudis et ymnos / laetitiae et jubilum matuta laude canendum Wulf. Swith. I 934; decantatis matutinalibus ~dibus Comp. Swith. 177; tribus psalmis totidemque lectionibus cum responsoriis agitur nocturna ~s Ib. 191; signum nocturnalium ~dum Gosc. Mir. Iv. lxiii; s1130 visus est a duobus presbyteris et totidem clericis apud Herefordiam a ~ibus nocturnis exeuntibus splendor insolitus J. Worc. 31; miraculum ‥ quotidie in eorum representatur ecclesia ante ~des matutinales R. Niger Chr. II 119; qualiter estatis tempore agatur nocturna ~s Ac. Durh. 717.  c post quas eundum est ad matutinales ~des de omnibus sanctis [AS: to uhtlicum lofsangum be eallum halgum] RegulC 19.  d post quas ~des pro defunctis [AS: lofsangum for forþfarendum] RegulC 19.  e ea die rex beatus divinis ~dibus devotus assistebat Ailr. Ed. Conf. 748D. 5 (~des Judeorum) texts enclosed in a phylactery (Exod. xiii 1–10, 11–16, Deut. vi 4–9, xi 13–21). [doctores Judei] dixerunt Deum ‥ in cesarie pixidem gestare ligatam corrigia, ipsiusque corrigie nodum a postera capitis parte sub cerebro firmatum, intra pixidem vero quatuor esse cartulas Judeorum ~des continentes ‥ cartamque ibi esse continentem omnes ~des que in predictis quattuor scripte dicuntur Petrus Dial. 6. 6 (bot., ~s tibi) narcissus. respondebat omnes herbam [sc. narcissum] vocari ~s tibi, nec aliud nomen potui ab illis expiscari Turner Herb. B iii v. 7 (pl.) estate. Cf. 1 honor 6. Edverdus ‥ / licet ante suis repetitum regna sonabat / se venisse, tamen ‥ nunc ‥ / Eboracenses tantum se poscere laudes / predicant. heredis debent que jura teneri / ex Eboracensi quia sit genitore creatus J. Herd Hist. IV Regum 29.

1 laus, (6) laudis, f. , louange, éloge : estime, gloire, honneur : ce qui fait quʼon loue, mérite : ¶ 1 laudem adipisci, vituperationem vitare Cic. Prov. 44, obtenir des éloges, éviter le blâme ; summam laudem tribuere Cic. Fam. 5, 2, 10, accorder les plus grands éloges ; aliquem laudibus ferre Cic. Rep. 1, 67, louer qqn ; aliquem summis laudibus ad cælum efferre Cic. Fam. 9, 14, 1, louer qqn en le portant aux nues ; funebres laudes Liv. 8, 40, 4, éloges funèbres || singularum rerum laudes vituperationesque conscribere Cic. Br. 47, rédiger sur chaque objet le pour et le contre, la thèse favorable et la thèse contraire ¶ 2 maximam laudem sibi parere Cic. Off. 2, 47, sʼattirer la plus grande considération ; cum laude Cic. Off. 2, 47, honorablement ; in laude vivere Cic. Fam. 15, 6, 1, vivre estimé ; magnam eloquentiæ laudem consequi Cic. Br. 279, atteindre une grande réputation dʼéloquence ; sapientiæ laude perfrui Cic. Br. 9, jouir sans interruption de lʼestime accordée à la sagesse ; populi Romani laus est urbem Cyzicenorum esse servatam Cic. Arch. 21, au peuple romain revient lʼhonneur de ce que Cyzique fut sauvée, cf. Cic. Verr. 2, 5, 5 ¶ 3 quarum laudum gloriam adamaris Cic. Fam. 2, 4, 2, les mérites dont la gloire tʼa séduit ; brevitas laus est... Cic. Br. 50, la brièveté est un mérite... ; ut esset perfecta illa bene loquendi laus Cic. Br. 252, que cette qualité de bien parler fût portée à sa perfection ; quod quartum numerat in orationis laudibus Cic. Or. 79, ce qui vient en quatrième lieu, selon lui, parmi les qualités du style ; virtutis laus in actione consistit Cic. Off. 1, 19, le mérite de la vertu consiste dans lʼaction ; quæ sunt ex media laude justitiæ Cic. Off. 1, 63, choses qui sont en plein dans ce qui constitue le mérite de la justice ; sed tamen est laus aliqua humanitatis Cic. Mur. 65, mais pourtant il y a qq. mérite à être humain ; quæ forsitan laus sit Cic. Br. 33, ce qui est peut-être un mérite ; ut et in laude et in vitio nomen hoc sit Cic. Tusc. 4, 17, en sorte que ce mot est pris à la fois en bonne et en mauvaise part ; si cothurni laus illa esset Cic. Fin. 3, 46, si le mérite dʼun cothurne était... ; signi vitia.., laudes Plin. Min. Ep. 3, 6, 2, défauts..., qualités dʼune statue.

➳ gén. pl. laudum ; qqf. laudium Cic. Phil. 2, 28 (ms V ) ; Sid. Carm. 23, 31.

laus , dis. f.
讚美。尊。美行。— olei 油之好。— caseo Romae ex hac provincia 人于羅瑪城重此省之油。Armatae laudes 武之能幹。Hoc illi laudi datum 人以此為功。Laudibus bellicis abundans 其武功盛名。

Suggest a Translation
See an image

laus laudis, genplur. laudum (once laudium, C.), f

• CLV-, praise, commendation, glory, fame, renown, esteem: recte factorum: laudem capere, T.: te summis laudibus ad caelum extulerunt: sibi ipse peperit maximam laudem ex illā accusatione: neque ego hoc in tuā laude pono: rei militaris, Cs.: laudis titulique cupido, Iu.: vitiata memoria funebribus laudibus, L.—A title to praise, merit, superiority, achievement, excellence: Fabio laudi datum est, quod, etc., regarded as a merit in, etc.: magna est laus, si superiores consilio vicisti: sunt hic sua praemia laudi, V.: maximam putant esse laudem, vacare agros, etc., Cs.: Conferre nostris tu potes te laudibus? Ph.: conscientia laudis, worth, Ph.: pedum, i. e. swiftness, O.