lectorium
lēctōrium, iī, n. (2. lectus), das Lesepult = ἀναλογεῖον, Gloss. III, 327, 22 u. III, 508, 9.
analogium, ~ium ligneum in quo leguntur libri
in evangelio, quod non super altare, sed super asserem vel ~ium aliquod versus ad aquilonem legere debet
novicius ‥ qui martilogium legit inclinabit ante ~ium
~ia posita erant cum eis aurea, quibus superpositi erant libri
lego ‥ corpus meum ad sepeliendum ‥ in choro cancelli ibidem subtus ~ium
unum parvum ~ium pro missali portando
Ambo, pulpitum in quo legitur in Ecclesia. S. Audoenus in Vita S. Eligii, ex Edit. Duchesnii :
Lectorium quoque et ostia diligenter auro vestivit.
Lectorio superpositis sacrosanctis Evangeliis.Hariulfus lib. 2. cap. 10 :
Lectoria auro, argento, et marmoribus parata duo.Lib. 3. cap. 3 :
In eisdem Ecclesiis sunt Lectoria tria ex marmore, argento et auro fabricata.Anastasius in Vitis PP. pag. 134 :
Fecit lucernas fusiles duas,... et hoc constituit, ut dominicorum dies, vel in sanctis solemnitatibus, hinc inde juxta Lectoriam consisterent, et ad legendum sacras lectiones luminis splendore refulgerent.Pag. seq. habetur,
Lectorium:
Fecit vero ubi supra Lectorium ex argento purissimo, etc.Ita pag. 144. 195. 198. et 207.
Lectorium etiam festivo ornatum velamine præparat.
Circa vero abdicationem, castitatem ... silentium, cibos et vestimenta, Lectoria, focularia et capucia, etc.Vide Lectarium.