leontocaron
lĕontŏcăron, i, n., = λεοντόκαρον,
- a plant, otherwise unknown, App. Herb. 57.
leontocaron, ī, n. (λεοντόλαρον), eine Pflanze = polion (w. s.), Ps. Apul. herb. 57.
lĕontŏcărŏn, ī, n. (λεοντόκαρον), c. polion : Ps. Apul. Herb. 57.