liminium
lĭmĭnĭum, a lengthened form of limen, assumed as accounting for the form postliminium, Cic. Top. 8, 36; v. post-liminium.
post ~ium quod Adam contraxerat ad vitam istae perpetuae gloriae quam propriis meritis adquisierat ‥
commune stagni ~ium
līmĭnĭum, ĭī, n. , v. lʼexplication de Servius d. Cic. Top. 36.
Postliminium. Paschasius Radbertus in Epitaphio Walæ lib. 1. in Præfat. :
Sæpe mecum frater Severe, tacitus multumque admiror, Liminio tanti luctus expleto, quid novi acciderit, etc.
Postliminiopariter
Postliminiumesse reversionem de exilio ad pristinum statum,
exilium; sed potius dicere debuissent
Eliminium. Postliminiumnon a simplici
liminiumsed a
limenderivatur, ut docet Tullius in Topicis ad Trebatium ex Scævola. Cæterum vocem
Si Deus filiis aut filiabus nostris de Liminio vel de captivitate revertere jubet, donamus illis, etc.Gloss. Lat. Gall. Sangerman. :