logica
logica, logic
lŏgĭca, ae, or lŏgĭcē, ēs, f., = λογική (sc. τέχνη),
- logic, Isid. 2, 22, 1; written as Greek: in altera philosophiae parte, quae est quaerendi ac disserendi, quae λογική dicitur, Cic. Fin. 1, 7, 22; id. Fat. 1, 1.
logica, ae, f. u. logicē, ēs, f. (λογική, sc. τέχνη), die Logik (rein lat. rationalis species philosophiae), Form logica, Boëth. in Cic. top. 1. p. 275, 21 u. p. 276, 19 B. Isid. orig. 2, 22, 1 u. 24, 7: Form logice, Boëth. in Cic. top. 1. p. 274, 21 B. – ➳ Cic. de fin. 1, 22 u. de fat. 1 griech. λογική.
lŏgĭca, æ, f. , Isid. Orig. 2, 22, 1 et lŏgĭcē, ēs, f. (λογική), la logique : Boet. Top. Cic. 1, [ Cic. Fin. 1, 22 λογική],
logica ōrum, n
- , τὰ λογικά, logic.