lubricum
lūbrĭcum, (12) ī, n. de lubricus, lieu glissant : Cels. Med. 8, 3 ; Plin. 36, 95 || lubrico paludum Tac. Ann. 1, 65, sur les marécages glissants || [fig.] in lubrico versari Cic. Or. 98, être sur un terrain glissant (risquer de trébucher) ; lubricum ætatis Plin. Min. Ep. 3, 3, 4, écueils de la jeunesse ; âge chancelant (moralement), cf. Tac. Ann. 6, 49 ; 14, 56.
- 1. (postklass.) het glibberige, gladheid, glad oppervlak; ➤ -o viae, -o itinerum op gladde wegen; -o paludum op glibberig, moerassig terrein; in -o locare;
- 2. (metaf.) onzekerheid, gevaar, risico [aetatis]; ➤ in -o versari.
Nec pro Lubrico carnis aliquis eorum punietur, nisi fuerit de raptu vel adulterio, accusatione legitima præcedente, convictus.
Lutum cum labina, in Glossis Isidori. Vide supra vocem
Lavina.