lucaris

lūcāris, e, adj. [lucus],

• of or belonging to a grove: lucaris pecunia, quae in luco erat data, forest-tax, Paul. ex Fest. p. 119, 6 Müll.; v. lucar.—Hence, subst.: lūcāria, ium, n., the grove-festival: lucaria festa in luco colebant Romani, qui permagnus inter viam Salariam et Tiberim fuit, pro eo, quod victi a Gallis fugientes e proelio ibi se occultaverint, Paul. ex Fest. p. 119 Müll.; Calend. Maff. in Inscr. Orell. 2, p. 394; cf. Calend. Amitern. ib.—Sing.: eam noctem deincepsque insequentem diem, qui est Lucarium, Masur. ap. Macr. S. 1, 4, 6.

lūcāris, e (lucus), zum Haine gehörig, Hain-, pecunia, aus dem Ertrage der Haine, Paul. ex Fest. 119, 6. – subst., lūcāria, ium, n., das Hainfest, gefeiert am 14. Cal. Aug., Masur. b. Macr. sat. 1, 4. § 15. Fast. Maff. 21. Iuli im Corp. inscr. Lat. 1². p. 225.