luto
Could not find lutati in Logeion dictionaries.
lutati Verb: perfect passive participle neuter genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine vocative plural, Verb: perfect passive participle masculine genitive singular, Verb: perfect passive participle masculine nominative plural of luto
lŭto, āvi, ātum, 1, v. a. [2. lutum], to bedaub with mud or clay.
- I Lit., Cato R. R. 92: nidosque reversa lutabit hirundo, Calp. Ecl. 5, 17: lutati tituli statuarum, Lampr. Elag. 14.—
- II Transf., to bedaub, besmear: ne lutet immundum nitidos ceroma capillos, Mart. 14, 50, 1: crassis lutatus amomis, Pers. 3, 104.
lūto, āvi, ātum, v. freq. a. [for luito, from luo; cf. Paul. ex Fest. p. 116, 5 Müll.: litatum ... quasi luitatum],
- to pay: lutavi, Varr. ap. Non. 131, 21.
1. luto, āvī, ātum, āre (2. lutum), I) mit Kot od. Lehm beschmieren od. verschmieren, granarium, Cato r. r. 92: nidos (v. der Schwalbe), Calp. ecl. 5, 17: titulos statuarum, Lampr. Heliog. 14, 2. – II) übtr., mit Salben usw. beschmieren, capillos, Mart. 14, 50, 1: crassis lutatus amomis, Pers. 3, 104.
2. lūto, āvī, āre (eig. luito, v. 1. luo; vgl. Paul. ex Fest. 116, 5 ›litatum... quasi luitatum‹), lösen, bezahlen, Varro sat. Men. 100.
See: lutare
1 lŭtō, (15) āvī, ātum, āre (lŭtum), tr., enduire de boue, dʼargile : Cato Agr. 92 ; Calp. Ecl. 5, 17 || enduire, oindre : Mart. 14, 50, 1 ; Pers. 3, 104.
2 lūtō, āvī, āre, fréq. de luo 2, sʼacquitter [envers les dieux] : Varr. d. Non. 131, 21 ; cf. P. Fest. 116.
- 1. met klei bedekken, (be)pleisteren;
- 2. (met zalf) volsmeren, besmeren [capillos].