macilentus
măcĭlentus, a, um, adj. [macies],
- lean, thin, meagre (ante- and post-class.): macilento ore, Plaut. Capt. 3, 4, 114 (646): macilentis malis, id. As. 2, 3, 20 (400): macilenti, macie tenuati, Paul. ex Fest. p. 125 Müll.: solum, poor, barren, Pall. Mart. 10, 1.—Comp.: macilentiores vultus, Vulg. Dan. 1, 10: macilentior equus, Pelagon. Vet. 13.
macilentus, a, um (maceo), mager (Ggstz. pinguis), os, malae, Plaut.: pecus (Ggstz. pingue), Vulg.: equus, Pelagon.: solum, Pallad. – Compar., macilentiores vultus, Vulg. Daniel 1, 10.
corpore frugalitatis parsimonia ~ento
quidam ‥ homines ‥ naso longo et macellenti corpore describuntur
vir ‥ facie ~enta
barba sed a mento pendebat ei macilento
ex retentione [sc. sanguinis ] quedam [puerpere ] efficiuntur inflate, quedam tenues et ~ente
in macillentis [] generaliter est pulsus fortior ‥ quam in crassis : Trevisa in lene men
si [pueri ] pingues sint, statim comedunt eos; si vero sint ~enti [ME: ], faciunt eos ‥ impinguinarilene
equum vel taurum vel bovem vel alia animalia ~entia
oves ~ente sunt, steriles et morbide
equos ‥ ~entos
si animal non nutritur cibo isto, efficitur macillentum [] : Trevisa lene
vidit quendam arantem cum duobus bobus, uno ~ento et alio pingui, et ‥ ~entum [v. l. macrum ] semper stimulavit
fortunam ipsius [fratris ] pinguem prius in ~entam et tranquillam in turbulentam ‥ mutare coegit
transiit ‥ annus ille sterilis et macillentus
măcĭlentus, (15) a, um (macies), maigre : Pl. Capt. 647 || -tior Vulg. Dan. 1, 10.
Crebra jejunia cumulans, Macilentis cibariis utebatur.