matrimus
matrimus, with a living mother
mātrimus (the quantity of the i is doubtful), a, um, (collat. form: matrimes ac patrimes dicuntur, quibus matres et patres adhuc vivunt, Paul. ex Fest. p. 126 Müll.), adj. [mater],
- that has a mother living: decem ingenui, decem virgines, patrimi omnes matrimique, Liv. 37, 3, 6; Auct. Har. Resp. 11; Tac. H. 4, 53; Macr. S. 1, 6, 13; Lampr. Heliog. 8; Vop. Aur. 19; Gell. 1, 12, 2; cf. patrimus.
mātrimus, a, um (mater), die Mutter noch am Leben habend, Cic., Liv. u.a. – Nbf. mātrimes als Nomin. Sing., Paul. ex Fest. 93, 2, als Nomin. Plur., ibid. 126, 2.
mātrīmus, (15) a, um, qui a encore sa mère : Cic. Har. 23 ; Liv. 37, 3, 6 ; Tac. H. 4, 53 ; Gell. 1, 12, 2.
➳ matrimes : nom. sing. P. Fest. 93, 2 ; nom. pl. P. Fest. 126, 2.
mātrīmus
adj.
- mater, with a living mother: puer: ingenui, L.