mellita
favi decoquuntur in dulcem et barbaram potionem, ut ait S. Hieronymus Epist. 2.
Delibuta melle vina, Epist. 99. Capitula Theodori Cantuar. cap. 1 :
Tres dies... a vino, medone, Mellita, et cervisia... abstineat.Adam Bremensis cap. 103. et Albertus Stadensis ann. 1025 :
Ordinavit ut Canonicis in Dominicis diebus unicuique duplex datur Mellitæ copia.
Potio ex melle, in Epist. Theodemari Abbatis ad Carolum M.
Potus in quo mel est, in Epist. 62. Bonifacii Archiep. Mogunt. Idem quod Pigmentum. Vide in hoc verbo.
Mellita cervisia, non semel in Pœnitentiali MS. Thuano, et in Concilio Wormaciensi cap. 40. Vide Medo.
Cunctis omnino a carne et pinguedine, et omni quod ex lacte conficitur. Pisces et oves præter infirmitatem nemo præsumat. Similiter vinum et omne quod melle dulcioratum est.