membranarius
membrānārĭus, ii, m. [membrana],
- a parchment-maker (post-class.), Edict. Dioclet. p. 20; cf. membranarius, διφθεροποιός, Gloss. Philox.
membrānārius, iī, m. (membrana), der Pergamentbereiter, Edict. Diocl. 7, 38; vgl. Gloss. III, 373, 28 ›membranarius, διφθεροποιός‹.
W. de Tyrington membranar’ Linc’ pro iiijxx viij duodenis pergameni empti de eodem ad opus regis ‥ xlviij s.
parchemynere , ~ius
hic membrarius,a perchmenter
a parchementer , candidarius, ~ius
membrānārĭus, ĭī, m. (membrana), parcheminier, fabricant ou marchand de parchemin : Diocl. 7, 38.