menetus

menetus [cf. OF menee < 1 minare] , blast of a horn. consuetum est hic intus menitos sonare quando omnia gigna pulsantur Cust. Westm. 256; si solus fuerit forestarius debet crucem facere in terra ‥ ubi animalia inveniuntur et ter cornuare ~um (Leg. Forest.) RegiamM II f. 18v..

menetus

Saved

Recent