meninga
mēninga, ae, f., = μῆνιγξ,
- the membrane which covers the brain, Theod. Prisc. 2, 2, 9.
mēninga, ae, f. (μηνιγξ), die Hirnhaut, Th. Prisc. 2, 2 u. 3; 2. chron. 9. Vgl. Placid. gloss. V, 621, 33.
mininga est membranum quo cerebrum continetur
videns pater ejus quia cerebrum lesis miringis excuteretur
infirmitas ‥ illa fumo ad cerebrum ascendente pervenit, ibique miningas cerebri distendit
ex fumorum multitudine repletur caput et myringe [] distenduntur : Trevisa the tender skynnes of þe brayn
cum lesione miringarum capitis
due ‥ matres, que dicuntur miringe vel tele vulgariter, faciunt devexas tres plicaturas
mēninga, æ, f. (μῆνιγξ), méninge : Th. Prisc. 2, 2, 9.