meraculus
mĕrācŭlus (also sync., meraclus), a, um, adj. dim. [meracus],
- pretty pure, with very little mixture (post-Aug.): meraclo se percussit flore Libyco (al. meraco), Plaut. Cas. 3, 5, 15 (635): vinum, Cels. 3, 19; Plin. 20, 19, 80, § 209.
merāculus, a, um (Demin. v. meracus), ziemlich unvermischt, merac. vinum, Cels. 3, 19. p. 103, 27 D. Plin. 20, 209: synk., meraclus flos Liberi, Plaut. Cas. 637; vgl. Fleckeisen Misc. S. 7.
clere as ale or wyne , defecatus, merus, merax, ~us, meratus, purgatus, perspicuus
hoc ~um ‥ i. quelibet potio de vino facta
mĕrācŭlus, (16) a, um, dim. de meracus, assez pur : Cels. Med. 3, 19 ; Plin. 20, 209.
➳ sync. meraclus Pl. *Cas. 639.