messuarius
messŭārĭus, a, um, adj. [messura], for messorius,
- of or belonging to reapers (post-class.): corbis, Serv. Verg. E. 8, 82.
messuārius, a, um (meto, ere), zum Ernten gehörig, Ernte-, corbis, Serv. Verg. ecl. 8, 82.
Concedimus etiam eisdem quod ipsi per bonos viros de communitate prædictarum villarum sibi Messuarios eligant ; et electos ad hoc ad præpositi præsentiam adducant juraturos, quod ipsi, tam nostra quam hominum jura, conservabunt.Vide Messarius 1. et supra Messerius.