metalepsis

metălepsis, is, f., = μετάληψις,

• in rhetoric, the use of one word for another which it suggests by association, as, the cause for the effect, or the reverse; especially when a second substitution is made, as when aristae is said for messis, and then for aestas or annus: est haec in metalepsi natura, ut inter id, quod transfertur, sit medius quidam gradus, nihil ipse significans, sed praebens transitum, Quint. 8, 6, 38: in metalepsin cadit, id. 6, 3, 52.

metalēpsis, Akk. in, Abl. ī, f. (μετάληψις), eine Metapher, u. zwar eine Art doppelter Metonymie, wie messis meton. = Erntezeit und dann = Jahr (s. messisno. I, B, 2), Quint. 6, 3, 52; 8, 6, 38: Nbf. metalempsis, Pompeii comment. 306, 26 K.

metalepsis (metalempsis) [CL < μετάληψις, μετάλημψις] , (rhet.) figure in which one term is substituted for another which may itself be a substitute. ~lempsis est dictio gradatim pergens ad id quod ostendit, et ab eo quod praecedit id quod sequitur insinuans Bede ST 154; in hora, die, mense, et anno quatuor tempora, i.~e. triennium et sex menses ‥ per ~lemsin intelligimus Alcuin Exeg. 1142A; juxta acirologiam sumitur methafora, ~lensis, metonomica, quia inusitatus est sermo cum per aurigam rex significatur aut ‥ Ps.-Gros. Gram. 74; gradatio similiter, que a Donato ~lempsis dicitur, quandoque fit per inflexionem, quandoque per resumptionem Gerv. Melkley AV 20; ipsam oblacionem ita vocantes, ~lipsis, id est assumpcio dicitur, per ipsam enim Filii deitatem assumimus Netter DAF II 112vb..

mĕtălēpsis, is, f. (μετάληψις), métalepse [rhét.] : Quint. 6, 3, 52 ; 8, 6, 38.