metaliter
mētāliter, Adv. (metalis), kegelförmig, Mart. Cap. 8. § 859 u. § 870.
ut mater dociles doctrinae lacte refovit, / ut pater ignavos sobria suscensuit ira, / ad lucis patriam cunctos metaliter hortans
mētālĭtĕr, en forme de cône, de pyramide : Capel. 8, 859.