micatus
mĭcātus, ūs, m. [mico],
- a quick motion (post-class.): linguarum micatibus, Mart. Cap. 4, § 331.
micātus, ūs, m. (mico), die schnelle, blitzende od. zuckende Bewegung, adlambere feminam crebris linguarum micatibus, durch Züngeln, Mart. Cap. 4, § 331.
mĭcātŭs, ūs, m. (mico), mouvement rapide [de la langue] : Capel. 4, 331.
Bestia immanis ...... egreditur, et solum e vicino cernens adesse, emisso horrendo satis Micatu, simulque erectis in altum brachiis. cum plantis minacibus eum aggreditur. Uncaretamen vel
sevireursorum esse scribit Ugutio. Vide Baulare.