mitere

mitere [cf. CL mitis, mitescere] , to be tame. ab hoc nomine quod est mitis ~eo, -es, quod non est in usu Osb. Glouc. Deriv. 346; mitet leunculus et, sicut scribitur, / in ventris pascua cum agno pascitur Walt. Wimb. Carm. 24.