About

Menu

mitescere

mitescere [CL] , to become mild: a (of natural phenomenon); b (of person or mental state). a et procella ~it Best. Ashmole f. 50v.  b 799 ut ~at indignatio ejus servo suo Felici Ep. Alcuin. 182 p. 307; gratia mira Dei sed eum mitescere fecit Wulf. Poems 12; ut furor illorum mitescat, dissimulare / multa solet, simulat, quod sit et ipse furens J. Sal. Enth. Phil. 1437; passio ‥ tempore ~ens ‥ vim doloris paulatim amittit Gir. TH II 12; set dolor Choronidis / se tumidis / exerit singultibus / nec precibus / mitescit P. Blois Carm. 10. 3a. 50; voluntas ‥ nec ~it blandimento Bald. Cant. Tract. 494C.

Saved

Recent